Kierunek Szwecja :)Wyobraź sobie 16-godzinną podróż samochodem z polskiego Krakowa do szwedzkiego Göteborga, przez Niemcy i Szwecję

Kreta od zawsze była wysoko na mojej liście miejsc, w których chciałem zatrzymać się na dłużej – nie tylko po to, by coś „zobaczyć”, ale żeby po prostu pobyć. Złapać rytm południowego słońca, posłuchać cykad, wypić kawę z widokiem na morze i przez chwilę zapomnieć o codziennym pośpiechu. W tym roku udało się. Polecieliśmy w trójkę – ja, żona i córka – bezpośrednim lotem z Polski do Chanii. Tydzień na zachodniej Krecie, w hotelu Kristall Suites, który już po pierwszym dniu okazał się dokładnie tym, czego szukałem: spokojny, czysty, z klimatem i świetnie położony. Nie luksusowy na pokaz, tylko taki, w którym naprawdę się odpoczywa. Pierwsze wrażenia – Kreta wita słońcem i zapachem rozmarynu Po wylądowaniu w Chanii uderzyło mnie to charakterystyczne greckie powietrze – suche, pachnące morzem, oliwkami i ziołami. W powietrzu czuć było wakacje. Lot z Polski był krótki i bezpośredni, a sama Chania od razu zrobiła wrażenie – to jedno z tych miejsc, gdzie historia i codzienność splatają się w sposób zupełnie naturalny. Ale o samej Chanii napisałem więcej w osobnym tekście (👉 [zajrzyj tutaj, jeśli chcesz zobaczyć, co warto odwiedzić w Chanii]). Kristall Suites znajduje się kilka kilometrów na zachód od miasta – w spokojnej okolicy, […]

Poncha to tradycyjny drink z Madery, który jest tak samo charakterystyczny dla wyspy, jak wino Madera. Jego podstawowymi składnikami są aguardente de cana (trunek na bazie destylowanej trzciny cukrowej), świeży sok z cytrusów (pomarańczy, cytryn lub limonek) oraz miód. To prosty, ale mocny napój o intensywnym smaku, słodko-kwaśnym z nutą charakterystycznej goryczki. Poncha jest popularna zarówno wśród mieszkańców, jak i turystów. Szczególnie podczas lokalnych uroczystości, spotkań towarzyskich, czy jako rozgrzewający trunek w chłodniejsze dni. Można ją znaleźć w niemal każdej restauracji i barze na wyspie. Jej moc zależy od ilości dodanej aguardente, ale zwykle poncha zawiera około 20–25% alkoholu. Poncha z Madery przypomina mi mieszankę mocnego, cytrusowego drinka z lekką nutą rumu, ale wyraźnie czuć w niej wpływ trzciny cukrowej i miodu. Jeśli piliście brazylijską caipirinhę albo kubańskie daiquiri, które też mają cytrusowy smak, to poncha przywoła podobne skojarzenia, choć jest bardziej intensywna i miodowo-słodka. Aguardente dodawało jej ostrości, która przełamywała słodycz, tworząc fajne połączenie słodkości i kwasowości z tropikalnym akcentem.

Dolina Będkowska, położona niedaleko Krakowa, to jedno z najpiękniejszych i najciekawszych miejsc na mapie Polski. To oaza spokoju, gdzie przyroda splata się z historią, tworząc wyjątkowe miejsce do relaksu i odkrywania. Gdy nadszedł weekend, postanowiłem zanurzyć się w urokach Doliny Będkowskiej i podzielić się z Wami moimi doświadczeniami. Rozpocząłem mój wypad od wczesnego poranka. Dolina Będkowska budzi się spokojnie, a wschód słońca nad malowniczymi skałami jest widokiem, który warto zobaczyć. Wybrałem się na krótki spacer, by nacieszyć oczy otaczającą przyrodą. Plan był ambitny i w sumie do zrealizowania. Na pierwszy ogień poszła Jaskinia Wierzchowska to jedna z najciekawszych atrakcji Doliny Będkowskiej. Znajduje się na zboczu góry, a jej korytarze i komnaty ukazują bogactwo geologiczne tego obszaru. To fascynujące miejsce dla miłośników speleologii i historii. Przemierzając dolinę musimy pamiętać, że Dolina Będkowska leży na trasie malowniczego Szlaku Orlich Gniazd. To szlak turystyczny, który łączy Będkowski zamek na górze z zamkami w innych częściach Polski. Spacerując szlakiem, można podziwiać nie tylko piękno doliny, ale także odkrywać jej historyczne dziedzictwo, którego częścią jest właśnie wspomniany Zamek Będkowski. Ta imponująca warownia, która góruje nad Doliną Będkowską. Znajduje się na wzgórzu, co sprawia, że widoki z zamku są niezapomniane. To doskonałe miejsce na spacery historyczne […]

Guangzhou – ja głównie używałem tej nazwy kiedy odwiedziłem Chiny bo mocno kojarzyło mi się z Chińskimi znakami. 广 Guang – szeroki 州 zhou – miasto między 3 rzekami czyli w sumie 广州 Guangzhou – Szerokie miasto między trzema rzekami…  prawda, że proste?  Guangzhou, zwane jest również Kantonem, to jedno z najważniejszych i najbardziej dynamicznych miast w południowych Chinach. Kulturowa Różnorodność Guangzhou od wieków było punktem styku różnych kultur, zarówno chińskiej, jak i zagranicznej. Jako jedno z najstarszych miast handlowych w Chinach, Guangzhou było otwarte na wpływy z różnych regionów Azji, Europy i Bliskiego Wschodu. Ta wielokulturowość przyczyniła się do bogactwa kulturalnego i tolerancji, tworząc atmosferę harmonii między różnymi społecznościami. Będąc już na miejscu odczułem na własnej skórze jak wygląda gościnnośc mieszkańców, która w moich wyobrażeniach była bardziej „nakazem” kulturowym a okazała się reakcją z czystego serca i przyjaźni do drugiego człowieka. Kultura Chin oczywiście ma wielki wkład w to jak zachowują się mieszkańcy ale życzliwość i otwartośc ludzi jest rzeczywiście naturalna, niczym nie wymuszona. Wszedzie gdzie się znajdowałem budziłem powszechną „ciekawość” otoczenia 🙂 może dlatego, że bedąc juz na miejscu żeby spotkać europejczyka trzeba mocno się wysilić… mało nas w tym rejonie. Z pewnością w Hongkongu, który jest tuż obok […]

Pierwsze, co uderza po wyjściu z samolotu, to powietrze. Gęste, ciepłe, pachnące kurzem, spalinami i czymś jeszcze — czymś słodko-cierpkim, co później nauczę się rozpoznawać jako mieszankę kminu, kolendry i mięty. Marrakesz nie wita delikatnie. On nie pyta, czy jesteś gotów. On po prostu otwiera drzwi i popycha cię do środka. Jestem tu dopiero od kilkunastu minut, a już mam wrażenie, że miasto mówi do mnie podniesionym głosem. Klaksony, nawoływania, szybkie rozmowy po arabsku i francusku. Rytm, którego nie da się jeszcze zrozumieć, ale który czuje się w ciele. To przypomina mi odrobinę podróż do Dubaju — gdzie aromaty kawy i przypraw tworzą niepowtarzalny klimat orientalnych miast bliskowschodnich (zobacz: „Dubaj – magiczny, pachnący kawą i przyprawami arabski świat”). Droga do mediny Wychodze z lotniska i po 300m wsiadam do autobusu linii L11 (masz jeszcze L12 i L18) gdzie u kierowcy płace 4 dirhamy (aktualny kurs dirhama marokańskiego (MAD) waha się w okolicach 0,39-0,395 PLN za 1 MAD czyli płace jakieś 1,6 zł). Jeżeli chcesz skorzystać z autobusu bezpośredniu z parkingu lotniskowego to pamiętaj, że L19 expres, który wlecze sie w tych samych korkach to koszt 30 dirhamów (12 zł). Po drodze mijamy nowe dzielnice, szerokie ulice, palmy, hotele. To jeszcze nie ten […]