Moja Szkocja… tak ją traktuję i czuję ogromny sentyment do niej. Mieszkając w Szkocji ładnych parę lat miałem wystarczająco czasu by ja zwiedzić wszerz i wzdłuż. Wyprawy po samym Edynburgu po pewnym czasie przestały wystarczać, mimo iż sama stolica Szkocji zachwyciła mnie mocno i zachwyca aż do dzisiaj to jednak zaczęło nas ciągnąć w co raz to dalsze zakątki malowniczej krainy wrzosów i lochów (jezior). Podczas jednej z wielu wypraw odwiedziliśmy wyspę Isle of Skye’s… a tam po raz kolejny widoki zaparły dech w piersi. Wodospady, wspaniałe rozległe doliny i wrzosowiska, góry i szczyty, które owiane legendami sprawiały jeszcze większe wrażenie. Chciałbym opowiedzieć Wam krótką legendę, którą usłyszeliśmy podczas wyprawy w jednym z B&B na trasie. Legenda jest o dość charakterystycznej formacji skalnej, która mocno pozostaje w pamięci a po usłyszeniu tej historii obraz pozostaje na zawsze…  … na szkockiej wyspie Skye, wśród malowniczych krajobrazów, wznosi się majestatyczna skała znana jako Stary Człowiek z Stor. Ta imponująca struktura skalna, sięgająca aż do nieba, nie tylko przyciąga tysiące turystów rocznie ze względu na swoją monumentalną obecność, ale także owiana jest tajemniczą legendą, która przewija się przez wieki. W sercu tej historii tkwi magia, olbrzymy i nieopisane piękno krajobrazu Szkocji… Legenda głosi, […]

Nie ma wielu miejsc w Europie, które potrafią dać tyle słońca, zieleni i dobrej energii w środku zimy. A Madera to właśnie taki wyjątek.

Dolny Śląsk to region, gdzie historia, natura i dziwne, wręcz magiczne miejsca przeplatają się na każdym kroku. Jednym z takich miejsc jest Krzywa Wieża w Ząbkowicach Śląskich

Rozciągał się przed nami widok na Pałac Marianny Orańskiej, położony w Kamieńcu Ząbkowickim, który już z oddali zachwyca swoją monumentalnością. Razem z moją żoną i córką zdecydowaliśmy się odwiedzić to miejsce w ramach weekendowej wycieczki, nie do końca wiedząc, co nas tutaj czeka. A miejsce to przeszło nasze najśmielsze oczekiwania! Historia pałacu Pałac Marianny Orańskiej został wybudowany w XIX wieku na zlecenie królewny niderlandzkiej Marianny Orańskiej. Już od pierwszej chwili, gdy tylko spojrzeliśmy na te majestatyczne mury, odczuliśmy kunszt architektoniczny i przepych, jaki miała na myśli Marianna. Była ona nietuzinkową postacią – buntowniczką, która nie bała się łamać konwenansów. Jej historia mogłaby być kanwą niejednej książki czy filmu. Po nieudanym małżeństwie z księciem pruskim Albrechtem postanowiła poświęcić się tworzeniu swojego wymarzonego miejsca na ziemi – i oto jest: wspaniały pałac, pełen symboli jej siły i niezależności. Prace nad budową pałacu trwały wiele lat. Budynek został zaprojektowany przez Karla Friedricha Schinkla, a wykonanie powierzono architektowi Ferdynandowi Martiusowi. Pałac łączy elementy neogotyckie z romantycznym charakterem – coś, co dziś kojarzy nam się z bajkową scenerią. Niestety, w XX wieku pałac podupadł. Najpierw dotknęły go zawieruchy wojenne, potem dziesiątki lat zaniedbań w czasach PRL-u. Dopiero niedawno rozpoczęto intensywne prace renowacyjne, dzięki którym możemy […]

Pierwsze, co uderza po wyjściu z samolotu, to powietrze. Gęste, ciepłe, pachnące kurzem, spalinami i czymś jeszcze — czymś słodko-cierpkim, co później nauczę się rozpoznawać jako mieszankę kminu, kolendry i mięty. Marrakesz nie wita delikatnie. On nie pyta, czy jesteś gotów. On po prostu otwiera drzwi i popycha cię do środka. Jestem tu dopiero od kilkunastu minut, a już mam wrażenie, że miasto mówi do mnie podniesionym głosem. Klaksony, nawoływania, szybkie rozmowy po arabsku i francusku. Rytm, którego nie da się jeszcze zrozumieć, ale który czuje się w ciele. To przypomina mi odrobinę podróż do Dubaju — gdzie aromaty kawy i przypraw tworzą niepowtarzalny klimat orientalnych miast bliskowschodnich (zobacz: „Dubaj – magiczny, pachnący kawą i przyprawami arabski świat”). Droga do mediny Wychodze z lotniska i po 300m wsiadam do autobusu linii L11 (masz jeszcze L12 i L18) gdzie u kierowcy płace 4 dirhamy (aktualny kurs dirhama marokańskiego (MAD) waha się w okolicach 0,39-0,395 PLN za 1 MAD czyli płace jakieś 1,6 zł). Jeżeli chcesz skorzystać z autobusu bezpośredniu z parkingu lotniskowego to pamiętaj, że L19 expres, który wlecze sie w tych samych korkach to koszt 30 dirhamów (12 zł). Po drodze mijamy nowe dzielnice, szerokie ulice, palmy, hotele. To jeszcze nie ten […]

Wyspa Teneryfa, stanowiąca część archipelagu Wysp Kanaryjskich, przyciągnęła mnie swoim zróżnicowanym krajobrazem i unikalnym klimatem. Jednym z fascynujących aspektów jest zauważalna różnica klimatyczna między jej północną a południową częścią, co wynika głównie z wpływu pasatów i oddziaływania wysokich masywów górskich. Północna część wyspy, otoczona masywem górskim Anaga, charakteryzuje się łagodnym i wilgotnym klimatem. Opady deszczu są tu częstsze, a zielone doliny i gęste lasy tworzą urokliwy pejzaż, który ujął mnie pozostając w pamięci po dziś dzień. Wpływ pasatów znacznie zwiększa wilgotność powietrza, co sprzyja bujnej roślinności. Temperatury utrzymują się na umiarkowanym poziomie przez cały rok, z zaznaczoną różnicą między dniem a nocą.Znajdujące się na północy miejscowości, takie jak Puerto de la Cruz czy Santa Cruz de Tenerife, są często otoczone chmurami, co dodaje im tajemniczego uroku. Cenię tę część wyspy za malownicze krajobrazy, liczne szlaki trekkingowe i możliwość obserwacji ptaków. Santa Cruz dało mi także możliwość obcowania z ekstremalnie tropikalną roślinnością, która spotkałem w ogrodzie botanicznym Palmetum znajdującym się w nadbrzeżnej części Santa Cruz de Tenerife Przechodząc na południe, krajobraz ulega znacznej zmianie. Obszar ten, z miastami takimi jak Los Cristianos czy Playa de las Américas, jest bardziej otwarty na wpływy suchego i gorącego powietrza znad Sahary. Deszcze są rzadkie, […]